پس از خواندن بسوزان(اتان و جوئل کوئن2008)
فیلمی جدید از دو برادر فیلمساز که دیگر شهره عام و خاص هستند.خصوصاٌ با فیلم قبلی شان «جایی برای پیرمردها نیست» که اسکار 2008 را نصیب آن ها کرد. فیلم جدید کوئن ها همچون بسیاری دیگر از فیلم ها ی شان یک کمدی-جنایی است و داستانش درباره یک سی دی حاوی اطلاعات کارکنان سازمان سیا است که به دست دو تن از کارکنان بدنام ورزشگاهی می افتد. حالا خودتان حدس بزنید که چه ماجرا هایی را این دو برادر با چنین تمهید داستانی جالب توجه ای برای تماشاگران تدارک دیده اند!
برادران کوئن کار خود را با فیلم «تشنه خون» در سال 1984 آغاز کردند. این فیلم یک نوآر جالب و پرمایه بود که در زمان اکرانش راجر ابرت آن را فیلمی خشن و زیرکانه نامید. البته در ادامه، این دو برادر انبوهی از فیلم های خوب را به کارنامه خود اضافه کردند به طوری که در سال 1991 توانستند با فیلم «بارتن فینک» جایزه بهترین فیلم و کارگردانی جشنواره کن را از آن خود کنند. با نگاهی کوتاه به کارنامه آن ها به آثاری دیدنی چون «بزرگ کردن آریزونا»،«تقاطع میلر»،«جانشین هادساکر»،«فارگو»،«ای برادر تو کجایی؟» و«مردی که آنجا نبود» بر می خوریم که هریک گوشه ای از دنیای کمیک ،تلخ،آبسورد و گروتسک این دو نابغه سینمایی را در خود دارد.
فیلم جدید کوئن ها که فیلمنامه اش توسط خود آن ها و در طول ساخت فیلم «جایی برای پیرمردها نیست» نوشته شده است نام های آشنایی را به عنوان بازیگر با خود دارد. جرج کلونی ، براد پیت و فرانسیس مک دورمند تنها سه تن از آن ها هستند. این فیلم که به گفته شان آکس میکر منتقد سیاتل پست اینتلیجنسر، یکی از بازیگوشانه ترین آثار این دو برادر است، از 12 سپتامبر2008 با درجه نمایشی R در سینما های آمریکای شمالی به روی پرده رفته است.
قتل موجه (جان آونت، 2008)
خیلی ها برای شروع اکران این فیلم بی قراری می کردند. مخصوصاً طرفداران اصیل دو غول بازیگری سینمای آمریکا، رابرت دنیرو و آل پاچینو. این دو بازیگر توانا را برای اولین بار در دومین قسمت از مجموعه «پدر خوانده» فرانسیس فورد کاپولا در یک فیلم دیدیم.البته این دو بازیگر در آن فیلم مجال روبرو شدن با یکدیگر را نیافتند. چرا که هریک ایفاگر نقشی در دو دوره زمانی متفاوت بودند. اما دوستداران این دو سرانجام توانستند، در اثر به یادماندنی مایکل مان، یعنی فیلم «مخمصه» که در سال 1995 ساخته شد بازیگران محبوبشان را روبروی یکدیگر ببینند. فیلمی هیجان انگیز، با ساختاری پر قدرت که حضور دو شخصیت اسطوره ای سینمای جهان تماشایش را بسی لذت بخش تر کرده بود. و اینک قرار است پس از سال ها انتظار، دنیرو و پاچینو در یک اثر سینمایی دیگر تماشاگران را با نقش آفرینی های متقابل خود شگفت زده کنند.
جان آونت کارگردانی را از سال 1986 و با فیلم تلویزیونی «بین دو زن» آغاز کرده است. و از آخرین ساخته هایش هم می توان به فیلم«88دقیقه» با بازی آل پاچینو اشاره کرد که در سال2007 به پرده سینما های جهان راه یافت. اما عمده فعالیت های آونت در مقام تهیه کننده بوده است. که از مشهورترین فیلم هایی که تهیه کرده است می توان به «وقتی مردی زنی را دوست می دارد» ساخته 1994 لوئیس ماندوکی و «راپسودی میامی» با بازی سارا جسیکا پارکر اشاره کرد که این دومی درسال 1995 ساخته شد.
در این فیلم،چهره هنری مشهور، 50 سنت، هم حضور دارد و علاقمندانش می توانند او را در نقش عنکبوت نظاره کنند. اما استقبال منتقدان آمریکایی از فیلم به هیچ وجه راضی کننده نبوده است و اکثر قریب به اتفاق آن ها، فیلم را اثری ضعیف نامیده اند. بطوری که منتقد شیکاگو تریبون فیلم را «سرد چون یخ و افسرده کننده چون جهنم» می داند! این فیلم در مدت زمان 101 دقیقه، و با درجه نمایشی R از 12 سپتامبر در سینما های آمریکای شمالی به روی پرده رفته است.
خانواده ای که شکار می کند(تایلر پری،2008)
بازیگران این فیلم چهره های شناخته شده ای هستند. یکی از آن ها آلفره وودوارد است که از سال 1978 تا به اکنون در انبوهی از فیلم های سینمایی و تلویزیونی نقش آفرینی کرده است که شاید معروف ترین شان فیلم سال 1983 مارتین ریت،«کراس کریک»، باشد که وودوارد برایش نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست آورد. دیگر بازیگر مشهور این فیلم کتی بیتس است که بی گمان هر سینما دوست پیگیری بازی فوق العاده اش را در «میزری(راب راینر،1990) به خاطر دارد. فیلمی دلهره آور که از یکی از رمان های مشهور استیون کینگ اقتباس شده بود.
منتقد هالیوود ریپورتر معتقد است که:« دیگر منتقدان ممکن است خرده بگیرند، اما خیلی سخت است که با ترکیبی از موعظه ها، شوخی ها و اپرای صابونی که در این فیلم وجود دارد مخافت کنی». البته تایلر پری،کارگردان سابقه داری نیست و در کارنامه اش به آثار نچندان پرمایه ای که خوراکی مناسب برای تماشاگران آسان گیر سینمای آمریکا هستند، بر می خوریم.از« دختر کوچولو های بابا (2007)» تا «ملاقات با خانواده براون» و «چرا ازدواج کردم؟» که هردو تولید سال 2008 هستند. در مورد این فیلم هم، استقبال تماشاگران نشان دهنده رضایت آن ها از فیلم است و تا اینجا هم منتقدان چندان به فیلم سخت نگرفته اند.هرچند که استیون هولدن از نیویورک تایمز آن را «یک داستان بین نژادی خام» توصیف کرده است. این فیلم از 12 سپتامبر2008 با درجه نمایش PG13 در سینما های آمریکای شمالی به روی پرده رفته است.
زنان(دایان انگلیش،2008)
در سال 1939 فیلمی کمدی با بازی ستارگان زن آن سال های هالیوود یعنی نورما شرر،جون فانتین،جون کرافورد،روزالیند راسل،پولت گودارد و خیلی های دیگر به نمایش درآمد که کارگردانی اش بر عهده جرج کیوکر، یکی از بزرگترین کارگردان های تاریخ سینمای آمریکا بود.نکته جالبی که درباره این فیلم وجود داشت این بود که تمامی بازیگران آن زن بودند. در اواخر دهه هفتاد نیز سینمای هالیوود قصد داشت با استفاده از ستارگان زن آن دوران همچون جین فاندا،باربارا استرایسند و فی داناوی این فیلم را بازسازی کند که این اتفاق نیفتاد.
اما این روزها یک نسخه بازسازی شده از این فیلم در سینما های آمریکا به روی پرده است. کارگردانی و نویسندگی این بازسازی بر عهده خانم دایان انگلیش است که یک بار دیگر نمایشنامه کلر بوث لوک را در نسخه ای سینمایی به روی پرده برده است.دایان انگلیش یک نویسنده و تهیه کننده سرشناس مجموعه های تلویزیونی است. که تا به امروز سه بار برنده جایزه امی شده است. این فیلم اولین تجربه کارگردانی اوست و درآن بازیگران مشهوری چون مگ رایان،آنت بنینگ و اوا مندز نقش آفرینی کرده اند.
این فیلم کمدی که تا به امروز نتوانسته نظر مثبت منتقدان آمریکایی را بدست آورد، در مدت زمان 114 دقیقه و با درجه نمایشی PG13 از 12 سپتامبر 2008 در سینما های آمریکای شمالی به روی پرده رفته است.
